Dziecko i etap ekstremalnie ruchliwy !

Wczorajsza złość odeszła w zapomnienie :) Jak zawsze. Ranki u Nas są magiczne i wymazują wszystko. Sytuację mamy taką, że Młodociany ma łóżeczko ( łóżko dorosłe bo 160 x 90) w naszej sypialni. Ale doceniam bardzo te Nasze ranki. Najwspanialsza pobudka jaka może być. Tupot mały stópek wpadających obok Ciebie pod jedną kołdrę i przytulanie. Przytulanie i moc buziaków. Wiele miłości z rana. Nie wyobrażam sobie innych poranków. Nawet tych o 5:30 ;) Mimo wszystko. Po przytulasach są chwile zabawy. Samodzielnej zabawy Dwuletniego i lekkiego dosypiania przez Rodziców. Nie zawsze ta zabawa jest grzeczna - są dni, że kończy się totalnym opróżnieniem wszystkich szafek i poranną gimnastyką dla mnie w postaci pakowania i składania wszystkiego na miejsce. Ale te Nasze ranki są magiczne. A cała magia jest tylko dla nas :)

Po Przeziębieniu został już tylko mały katar. Pojawia się bardziej z powodu płaczek jakie Nas nawiedzają co jakiś czas. Wróciła energie Dwulatka. Ba! Z siłą rażenia razy DWA! Momentalnie w ruch poszły wszystkie zabawki. Koń bujany, krowa do skakania ( o matko! Strach się bać co z nią może Dwuletni zrobić !) Kaczka na kijku ( pozbawiona człapiących nóg), ksiązki, klocki, telefony, muzyczn gadżety .... WSZYTKO ! Wydawałoby się - Fajnie co? Ale nie... Bo zabawa zabawką trwa jedną nanosekundę. Dosłownie ! Ogrom energii. Wulkan ! Siła ! Rzuty na fotel, rzuty na kanape, skoki w dal, biegi tyłem = strach w oczach Matki. Byle do wtorku. We wtorek idziemy na pierwsze spotkanie Socatots. Tylko raz w tygodniu ale zawsze bezpiecznie da upust tej Dwuletniej Mega Energii. Mam taką nadzieję. Bo Nasz salon jest za mały na tą ENERGIĘ.

Złość Matki boli.

Jest taki dzień ... Nie ! SĄ takie dni, w życiu dosłowne chwile, że wszystko jest źle. Że małe Dwa Lata ma dzień na "NIE". Że Sam nie wie czego chce i Matka nie wie czego On chce ... Płacze ciągle i Matce chce się płakać. Cięzko, żle, nerwowo.Drewniane klocki w ciągu dnia zamieniają się w ostre pociski w małych Dwuletnich rączkach a samochody strażackie podbijają oczy gdy wyciąga się glutki z małego noska. W takie dni wszystko przychodzi Nam ciężko. Ciężko się wstaje, cięzko się je ( bo ciągle nie to i nie teraz), ciężko się bawi, nie chce się czytać ani oglądać bajek bo "nie takie". O zasypianiu nie wspomne. Zasypianie codzienne, perfekcyjne od długiego czasu w objęciach Rodzica - też źle. Głupawka, łzy, złośc, bezradność - chaos . Kładziemy się spać i zamiast błogiej ciszy i miarowo uspokajaącego się oddechu słysze coraz wyższe w tonacji i coraz radośniejsze śpiewy. Gdy uciszam - płacz, żal lub śmiech. Koszmar dla mnie. Cały dzień się kumuluje. Chce się zareagować, nie tak jak trzeba. Sposobów wiele w głowie jest aby zapanować nad tą chęcią. Rzeka emocji, głównie ZŁOŚĆ. Na Siebie, na Dziecko, na Świat. Galopujące mysli kłebią się w głowie. Koniec końców - bezradność. 2 godziny usypiania ze zmianą pieluchy po 22. Dziecko 25 miesięcy  sytuacja taka może 4 raz w życiu. Na dobitke Matka sama sobie - Ojciec w pracy. Piszę posta, żeby się wygadać, chociaż wirtualnie. Ostatkiem sił, bez zdań złożonych bo brak słow i sił. Ja wiem, że Wszystkie tak mamy. Ja wiem. Ale to boli. Mnie boli moja złość i te emocje. Wiem, że Mały rozdarty przez przeziebienie, które ostro dało popalić i te leki które NIGDY nie są obojętne dla zdrowia i spokoju.

Zdjęcia stare - bo z pierwszych dni życia Naszego Szczęścia. Ale ważne - bo działają jak balsam w takie dni. Miłość zwalcza złość.

Kiedy dziecko choruje, choruje cały DOM.

Taka prawda, taki fakt. Każda Mama się ze mną zgodzi. U Nas tak jest zawsze, a teraz jeszcze bardziej dobitnie bo i dosłownie wszyscy chorujemy. Jakis wirus nas dopadł... Niby nic bo katar. Ale zaraz do tego kaszel... Mąż zaczął i przeszedł lekko i szybko ( jak to On :) ) a potem Młody. Rzadko nam się to zdarza, bo wyjątkowo odporny Bąbel jest - zasługa zapewne tego, że nie musieliśmy posyłać Go do żłobka, przedszkola a i rodzeństwa jeszcze brak więc wiadomo ... ;) Tylko z kataru zrobił się jeden wielki glut, którego nie wyrabiam wycierać/ wyciągać, a na dobitkę pojawił się brzydki, oskrzelowy kaszel. Kaszelek na szczęście pojawia się bardzo sporadycznie ale STRASZY okropnie tak jak i brzmi. Dzis gonimy do lekarza bo nie ma na co czekać - taką wyznajemy zasadę, że lepsza szybsza reakcja i mniejsze prawdopodobieństwo antybiotykoterapii itp. Jak na razie nam się sprawdza i udaje :) Można śmiało powiedzieć, że nasz dzielny dwulatek jeszcze zbytnio nie chorował - pierwszy raz w zimie dostał antybakteryjny syrpek, który był na tyle wcześnie podany, że dosłownie po dobie już było po krzyku :) Bardzo licze na to, że teraz tak samo szybko zniknie to wstrętnie choróbsko ! :) 

Na marudzenie mamy jedyny działający sposób - przytulanie, całowanie, i wyciszanie przez czytanie :) Mały uwielbia książki i sam się ich domaga. Ostatnio na naszą półeczkę trafiły nowe zdobycze :)

Tym razem i mnie to dopadło i męczy, jak zwykle uderza w zatoki ale dajemy radę. Jak to się mówi - w grupie raźniej :D

Książeczki są genialne !! "Auta" to świetna zabawa zarówno jako jazda resorakami jak i szukanie różnych postaci i aut w tłumie ilustracji :) Wiersze Agnieszki Frączek są magiczne, książeczka jest tak opracowana, że nadaje się do czytania zarówno z rana, w południe jak i na sen a czyta się lekko i z uśmiechem ! "Kolory" to dla mnie hit. Jako dusza artystyczna jestem prze szczęśliwa, że mogę moje dziecię już wprowadzać w magiczny świat barw i stymulować artystycznie :) " Co wypanda a co Nie wypanda" to nowość na rynku. Nie byłam przekonana co do zakupu tej pozycji ale pozytywnie mnie zaskoczyła ! Jest skierowana do dzieci ( i nie tylko !) w różnym wieku. Prosta i dosłowna ale bardzo w klimacie dziecięcym. Zakupy były strzałem w dziesiątkę:) Już nie mogę się doczekać dnia dziecka i kolejnych książeczek a listę mam baaardzo długą... ;)